Η νύχτα που ο χρόνος πάγωσε στο Ν. Αιγαίο: 70 χρόνια από τον φονικό σεισμό της Αμοργού και το μεγάλο τσουνάμι
70 χρόνια μετά τον μεγάλο σεισμό της Αμοργού, η μνήμη παραμένει ζωντανή και η επιστημονική έρευνα συνεχίζει να αποκαλύπτει τα μυστικά ενός από τα ισχυρότερα σεισμικά φαινόμενα που έπληξαν τον ελληνικό χώρο.
Με αφορμή τη συμπλήρωση επτά δεκαετιών από τον καταστροφικό σεισμό της 9ης Ιουλίου 1956, η Δρ. Εύη Νομικού, καθηγήτρια Γεωλογικής Ωκεανογραφίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της επιστημονικής κοινότητας που μελετά τη γεωδυναμική εξέλιξη του ελληνικού θαλάσσιου χώρου, παρουσιάζει ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό γνώσης και μνήμης.
Μέσα από την ανάρτησή της φωτίζει την ιστορική διάσταση του σεισμού της Αμοργού, τη δύναμη του φαινομένου που προκάλεσε ένα από τα μεγαλύτερα τσουνάμι της Μεσογείου, αλλά και τη σύγχρονη επιστημονική προσπάθεια για την αποκάλυψη των μυστικών του ενεργού ρήγματος κάτω από τον βυθό του Αιγαίου.
Η ανάρτηση της Δρ. Εύης Νομικού:
70 χρόνια από τον σεισμό της Αμοργού.
70 χρόνια μνήμης.
70 χρόνια επιστημονικής γνώσης.
Τα ξημερώματα της 9ης Ιουλίου 1956, ο χρόνος πάγωσε στο νότιο Αιγαίο!!!
Ένας από τους ισχυρότερους σεισμούς που έχουν καταγραφεί στον ελληνικό χώρο (Mw 7.2–7.8 ), και ο μεγάλος μετασεισμός που ακολούθησε μόλις 13 λεπτά αργότερα, προκάλεσαν ένα από τα μεγαλύτερα τσουνάμι της Μεσογείου, με κύματα που ξεπέρασαν τα 20 μέτρα.
Περισσότερα από 3.200 κτίρια υπέστησαν ζημιές, περίπου 500 καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ 53 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη Σαντορίνη και περισσότεροι από 100 τραυματίστηκαν.
Στον θαλάσσιο χώρο βορειοανατολικά της Σαντορίνης δεσπόζει το ρήγμα της Αμοργού, ένα από τα σημαντικότερα ενεργά ρήγματα του Αιγαίου, με συνολικό μήκος περίπου 75 χιλιομέτρων. Τμήμα αυτού του ρήγματος διαρρήχθηκε εκείνη τη μοιραία νύχτα, αλλά η πραγματική του εικόνα παρέμενε κρυμμένη κάτω από τη θάλασσα.
Χρειάστηκαν δεκαετίες επίμονης επιστημονικής προσπάθειας για να αποκαλυφθεί.
Με αλλεπάλληλες ωκεανογραφικές αποστολές, προηγμένα υποβρύχια ρομποτικά οχήματα, λεπτομερείς χαρτογραφήσεις υψηλής ανάλυσης και τρισδιάστατη σεισμική απεικόνιση, καταφέραμε να χαρτογραφήσουμε το ενεργό ρήγμα, να οπτικοποιήσουμε τη διάρρηξή του και να αποδείξουμε ότι ο θαλάσσιος πυθμένας μετατοπίστηκε κατά 9,8 έως 16,8 μέτρα κατά τη διάρκεια του σεισμού.
Κάθε μέτρο του βυθού που χαρτογραφήθηκε μάς έφερε πιο κοντά στην κατανόηση του φαινομένου. Και το βίντεο της ερευνητικής μας ομάδας (Leclerc et al., 2024 – Large seafloor rupture caused by the 1956 Amorgos tsunamigenic earthquake, Greece) αποτυπώνει για πρώτη φορά με τόσο εντυπωσιακό τρόπο τη διάρρηξη που προκάλεσε ο σεισμός του 1956.
https://www.youtube.com/watch?v=K9nWvftH_0s
Όταν αντικρίζεις αυτή την εικόνα, συνειδητοποιείς τη δύναμη της φύσης. Αντιλαμβάνεσαι ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να την εξουσιάσει. Μπορεί όμως να την κατανοήσει.
Και αυτή είναι η αποστολή μας. Να συνεχίσουμε να ερευνούμε τον ελληνικό βυθό. Να χαρτογραφούμε τα ενεργά ρήγματα. Να αναλύουμε τους γεωκινδύνους. Να ενημερώνουμε την κοινωνία με επιστημονική τεκμηρίωση και όχι με φόβο. Να μετατρέπουμε τη γνώση σε πρόληψη και την έρευνα σε ασφάλεια.
Ξημερώματα της 9ης Ιουλίου 1956, ανήμερα του Αγίου Παγκρατίου……Η μνήμη τους μάς θυμίζει γιατί η θαλάσσια έρευνα δεν αφορά μόνο την επιστήμη.
Αφορά την ίδια την ανθρώπινη ζωή!!!!!
