Γιατί με τους δασικούς Χάρτες Δημεύονται οι βοσκότοποι τα  λιβάδια και οι ελαιώνες

in ΓΝΩΜΕΣ

Επιστολή αναγνώστη στην Κυκλαδική για τους δασικούς χάρτες

Κύριε Διευθυντά

Οι ανακοινώσεις του αρμοδίου υφυπουργού, καθώς και των βουλευτών της Νησιωτικής Ελλάδας, με την οποία ισχυρίζονται ότι δεν δημεύονται οι περιουσίες των πολιτών από τους δασικούς χάρτες είναι εκτός τόπου και χρόνου. Τούτο διότι κάθε έκταση η οποία θα χαρακτηριστεί δάσος, δασική έκταση, χορτοκιβαδική ή ακόμη και πεδινή χορτολιβαδική αυτομάτως καθίσταται ιδιοκτησία του Δημοσίου διότι σύμφωνα  με το νόμο 998/79 επ΄ αυτών ισχύει τεκμήριο ιδιοκτησίας υπέρ του Δημίου και δεν ισχύουν ούτε μετεγγραμμένα συμβόλαια, διαθήκες ή αλλά επίσημα έγγραφα.

Στον χαρακτηρισμό δάσους, της δασικής έκτασης ή της χορτολιβαδικής υπόκεινται όλες οι εκτός σχεδίου εκτάσεις, οι οποίες δεν έχουν καλλιεργηθεί ( οργωθεί ) την τελευταία δεκαετία ή και λιγότερο, καθώς και οι ελαιώνες, πάντοτε κατά την ανεξέλεγκτη κρίση των δασικών υπαλλήλων και χωρίς την δυνατότητα  των πολιτών για προστασία τους από την Δικαιοσύνη.

Ειδικότερα με την τροποποίηση του Δασικού Κώδικα, που έγινε με τον νόμο 998/79,  αφ΄ενός υπεισήλθε ο υποκειμενισμός των αρμοδίων υπαλλήλων  στον χαρακτηρισμό της χλωρίδας ( υπολογισμός του ποσοστού της ξυλώδους βλαστήσεως , στην οποία περιλαμβάνονται και τα φρύγανα ! ),  οι οποίοι ωθούμενοι, στην καλύτερα των περιπτώσεων από υποκειμενισμό, επιστημονικές εμμονές, περιβαλλοντικές υπερβολές και ιδεολογικές αγκυλώσεις, στην χειρότερη δε των περιπτώσεων από ιδιοτέλεια, οδηγούνται να χαρακτηρίζουν κάθε βοσκότοπο, λιβάδι- χορτοκιβαδική έκταση, φρυγανότοπο, αλλά και του ελαιώνες ως δασική έκταση, αφ΄ετέρου το τέθηκε τεκμήριο της ιδιοκτησίας υπέρ του Δημοσίου επ΄αυτών των εκτάσεων. Γεγονός που συνεπάγεται την αυτόματη ανακήρυξη τους ως Δημοσίων Κτημάτων.

Τέτοιο τεκμήριο δεν υπήρχε στον προγενέστερο Δασικό Κώδικα, δηλαδή στη δασική νομοθεσία, για τις παραπάνω εκτάσεις, αλλά αυτό ίσχυε μόνο  για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις.  Επειδή δε ως Δάση και ως δασικές εκτάσεις καθορίζονταν από την ισχύουσα νομοθεσία, μέχρι της νομοθέτησης της ως άνω διατάξεως, μόνο  «εκείνες οι εκτάσεις, οι οποίες εντός λογικού χρονικού διαστήματος μπορούσαν να αποδώσουν δασικά προϊόντα», σύμφωνα με τον δασικό κώδικα  του 1929  (Ελευθέριος Βενιζέλος), δεν ίσχυε το υπέρ του Δημοσίου τεκμήριο για τις λοιπές εκτάσεις, δηλαδή για τους βοσκότοπους, τα λιβάδια-χορτολιβαδικές εκτάσεις, τους φρυγανότοπους και τους ελαιώνες,  αφού αποκλείονταν ο χαρακτηρισμός των ως δασικών εκτάσεων και δεν χωρούσε υποκειμενισμός για αυτό τον χαρακτηρισμό, λόγω του σαφούς προσδιορισμού της εννοίας της δασικής έκτασης, «ως εκτάσεις που μπορούν να αποδώσουν δασικά προϊόντα εντός λογικού χρονικού διαστήματος».

 

Λόγω της ανωτέρω διατάξεως του νόμου 998/79 η νομολογία του Αρείου Πάγου έχει καταλήξει ότι, μοναδικός τρόπος για να αποδείξει κάποιος πολίτης την ιδιοκτησία του επ΄αυτών των εκτάσεων είναι η τελεσίδικη απόφαση του, μετά από την προσκόμιση του οθωμανικού συμβολαίου, με το οποίο κατά πρώτον ο Σουλτάνος προέβη στην πώληση ή δωρεά της εκτάσεως. Συμβόλαιο που τηρείται στο Τουρκικό Κτηματολόγιο της  Άγκυρας και  που φυσικά δεν είναι προσιτό στους  Έλληνες. Λόγω αυτής ακριβώς της νομολογίας και της πρόδηλης αδυναμίας των πολιτών να προμηθευτούν αντίγραφα από το Τουρκικό Κτηματολόγιο, όλες οι ανωτέρω εκτάσεις Δημεύονται !

 

Για την πληροφόρηση των αναγνωστών σας, πρέπει να προστεθεί, ενταύθα, ότι, η δασική νομοθεσία μετά τις πρόσφατες τροποποιήσεις της,  καθόρισε  τις χρήσεις γης  επί του συνόλου των δασών και των δασικών εκτάσεων.

Δηλαδή προέβη στην θέσπιση του Χωροταξικού Χάρτη της Χώρας !

Πρέπει δε να γίνει γνωστό, με αφορμή την ανωτέρω ανακοίνωση των βουλευτών της Νησιώτικης Ελλάδας, ότι, με τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις της δασικής νομοθεσίας οι αμιγώς πεδινές χορτολιβαδικές για τις οποίες αναγνωρίζονταν η ιδιοκτησία εφ’ όσον διέθεταν μετεγγραμμένα συμβόλαια μέχρι την 23.2.1946 περιορίστηκαν μόνο σε εκείνες που  διαθέτουν μέση κλίση 8%  , μεγίστη κλίση 12% και μέγιστα υψόμετρο 100 μέτρα. Δηλαδή υψόμετρο που μπορεί να συναρτήσει κανείς μόνο στις παραθαλάσσιες εκτάσεις και κατά συνέπεια ισχύει το τεκμήριο του Δημοσίου επί του συνόλου των μεσογειακών χορτολιβαδικών εκτάσεων, καταργήθηκε δηλαδή η ιδιοκτησία και επί των πεδινών χορτολιβαδικών, η οποία ίσχυε μέχρι προσφάτως.

Για να μην τρέξουν όμως να χαρούν όσοι από τους Νησιώτες διαθέτουν παραλιακές χορτολιβαδικές εκτάσεις με τα ανωτέρω χαρακτηριστικά, πρέπει  να πληροφορηθούν ότι με τις ως άνω διατάξεις περί χρήσεων γης της δασικής νομοθεσίας,  απαγορεύεται η οικοδομική χρήση δασικών εκτάσεων επί βάθους 1.000 μέτρων από τις ακτές.

Απαγόρευση που είναι προφανές πόσο ζημιώνει τη Νησιώτικη Ελλάδα και που προδήλως δεν αποτελεί αντικείμενο της Δασικής Προστασίας και Αρμοδιότητας αλλά αντικείμενο της Χωροταξίας,

Η απαγόρευση ισχύει και επί του συνόλου των δασών και δασικών εκτάσεων. Σε αυτές όμως, κατ΄ εξαίρεση από την ανωτέρω,  επιτρέπεται η οικοδομική αξιοποίηση, υπό την προϋπόθεση της  έγκρισης του συνόλου της δασικής  ιεραρχίας,  με εξαίρεση, βέβαια, π.χ. ενός τεραστίου δασικού κτήματος, που ευρίσκεται στη Βόρεια Ελλάδα, επί του οποίου επετράπη η ανέγερση 545 βιλών και χαρακτηριστικό παράδειγμα την αδειοδότηση οικιστικής αξιοποίησης του κατάφυτου από πεύκα νησιού ΜΑΡΙΖΑ, που ευρίσκεται επί του Κορινθιακού κόλπου, παρ΄όλο που περιλαμβάνεται στη ζώνη των 1.000 μέτρων Για αυτή την αδειοδότηση η δικαιολογία της δασικής υπηρεσίας είναι ότι τα πεύκα είναι καχεκτικά ! Λέξει ή έννοια η οποία δεν αναφέρεται σε καμία απολύτως διάταξη της δασικής νομοθεσίας, ακόμη δε και νομολογίας. Για να καταφανή , και δι΄ αυτού, η ανεξέλεγκτη δυνατότητα των δασικών υπαλλήλων !

Αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι με τα παραπάνω τέθηκε ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ για την κάθε είδους ΑΝΑΠΤΥΞΗ στη Χώρα. Και όλα αυτά  τη στιγμή κατά την οποία μελέτη της Εθνικής Τράπεζας ( Γενάρης του 2014 )  αποδεικνύει ότι,  εφ΄όσον καταστεί δυνατή η απαιτούμενη ανάπτυξη της Τουριστικής Υποδομής θα αυξηθούν οι εισπράξεις από τον τουρισμό κατά 8,0 δις ευρώ ετησίως και κατά 1,9 δις η επενδύσεις στην τουριστική υποδομή και επισημαίνει ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει επειδή το σύνολο των εκτός σχεδίου πόλεως εκτάσεων το Κράτος τις έχει καθορίσει ως ιδιοκτησία του, επισημαίνοντας ότι δια της μελέτης αυτής αποδεικνύεται, με αδιάσειστα στοιχεία ότι, το 67% αυτών των εκτάσεων αποτελεί ιδιοκτησία των πολιτών.

Τέλος ας επισημανθεί ότι για την ως άνω οικοδομική δραστηριότητα των 1,9 δις ετησίως θα χρειαστούν 200.000.000 ευρώ σε ημερομίσθια οικοδόμων, δηλαδή θα δημιουργηθούν 25.000 θέσεις εργασίας και θα εισρεύσουν στα ασφαλιστικά ταμεία 100.000.000 ευρώ κατ΄ ελάχιστο.

Μαρούσι 27.1.2019

Δημήτριος Κοτσώνης

πολιτικός μηχανικός

Leave a Reply

Your email address will not be published.

*

Latest from ΓΝΩΜΕΣ

Go to Top